Klauzula informacyjna

W związku z odwiedzaniem naszych serwisów internetowych przetwarzamy Twój adres IP, pliki cookies i podobne dane nt. aktywności lub urządzeń użytkownika. Jeżeli dane te pozwalają zidentyfikować Twoją tożsamość, wówczas będą traktowane jako dane osobowe zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/679 (RODO).

Administratora tych danych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz w Polityce Prywatności pod tym linkiem.

Jeżeli korzystasz także z innych usług dostępnych za pośrednictwem naszych serwisów, przetwarzamy też Twoje dane osobowe podane przy zakładaniu konta, rejestracji na eventy, zamawianiu prenumeraty, newslettera, alertów oraz usług online (w tym Strefy Premium, raportów, rankingów lub licencji na przedruki).

Administratorów tych danych osobowych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz również w Polityce Prywatności pod tym linkiem. Dane zbierane na potrzeby różnych usług mogą być przetwarzane w różnych celach, na różnych podstawach oraz przez różnych administratorów danych.

Pamiętaj, że w związku z przetwarzaniem danych osobowych przysługuje Ci szereg gwarancji i praw, a przede wszystkim prawo do sprzeciwu wobec przetwarzania Twoich danych. Prawa te będą przez nas bezwzględnie przestrzegane. Jeżeli więc nie zgadzasz się z naszą oceną niezbędności przetwarzania Twoich danych lub masz inne zastrzeżenia w tym zakresie, koniecznie zgłoś sprzeciw lub prześlij nam swoje zastrzeżenia pod adres odo@ptwp.pl.

Zarząd Publikator Sp. z o.o.

"Voyages"  Selva. Fot. Archiwum

"Voyages" Selva. Fot. Archiwum

  • Autor: Wanda Modzelewska
  • 01 lut 2006 00:00

Pozorna prostota - czyli jakie są współczesne stoły

Blat i nogi – wydawałoby się, że z połączenia tych elementów trudno wydobyć jakąś nową jakość. Tymczasem współczesne stoły ciągle zaskakują wyrafinowanymi formami i rozwiązaniami konstrukcyjnymi.

Czego oczekujemy od stołu, od krzesła, od mebla w ogóle? By były osadzone w kontekście kulturowym, by przekazywały emocje, by miały walory formalne i bogactwo funkcji, by były komfortowe i użyteczne. Stół w zasadzie jest uprzywilejowany w tej konkurencji – wystarczy, że jest porządnym stołem. Oczywistość tego mebla jest wspaniała, ale zawsze można ją doprawić jakimś detalem czy nowym materiałem. Stół „Less” Jeana Nouvela dla Molteni & C. to sama esencja stołu – dzięki zastosowaniu giętej stalowej blachy nie ma tu nic zbędnego, niczym w precyzyjnym technicznym rysunku rapidografem.

W stole „Fabian” (proj. Philipp Mainzer, prod. E15) głównym bohaterem jest blat z olejowanego dębu lub orzecha, poza tym prostokąt, kąt prosty i kwadratowy przekrój nogi. A może takie stoły robi się po to, by dobrze wyglądały przy nich rzeźbiarskie, ekstrawaganckie krzesła? Drobne odstępstwo od tradycyjnego, równoległego rozmieszczenia nóg określa charakter stołu „Liko” (proj. Arik Levy, prod. Desalto). Dwie nogi przy dłuższych bokach, dwie przy krótszych i już forma przestaje być schematyczna. Albo połączenie ciemnych nóg z jasnym blatem, tak, jak w stole „Bold” firmy Incola – wyraźny kontrast kolorystyczny ożywia ten spokojny w formie mebel.

Prostotę można też połączyć z masywnością, faktyczną, bądź wizualną. „Wielka stopa”, czyli stół „Big Foot” (proj. Florian Asche/Philipp Mainzer, prod. E15), to naprawdę spory „kawałek” drewna, zwłaszcza w najdłuższej, trzymetrowej wersji. Masywne nogi proponuje z upodobaniem hiszpańska Incola – w wersji kwadratowej „I Chi” i w wersji okrągłej „Eterni”. Ciekawie wyglądają też nogi-pęki rattanów w inspirowanej Indochinami jadalni z kolekcji „Voyages” firmy Selva.

Nóżki zimne czy ciepłe

Kiedyś stoły podtrzymywały złote lwy, skrzydlate gryfy, roznegliżowane kobiece postacie – dziś takie formalne rozbuchanie to margines zamieszkiwany przez arabskich szejków, kolekcjonerów rzeźb Jeffa Koonsa i klientów hiszpańskiej firmy Vidal Grau (notabene świetnie sprzedającej się w Rosji i postsowieckich republikach – może to jest jakiś trop dla potencjalnych polskich eksporterów?).

owoczesność, prostota, funkcjonalność – dobrze, ale ileż można znosić ten minimalizm? Co zrobić by stół z prostokątnym/kwadratowym/okrągłym/owalnym blatem i nogami z metalowej rurki/kątownika był ciekawszy? Trzeba kombinować, najlepiej z formą nóg. Już takie proste zabiegi, jak zagięcie pod kątem prostym metalowej płozy w stole „Mocca” (proj. Paolo Piva, prod. Wittmann) czy uzupełnienie jej nieregularnym krzyżakiem – stół „Zoe” (proj. Jean Francois Gomreé, prod. Horm) dają jakiś nowy efekt.


WASZE KOMENTARZE (0) + DODAJ KOMENTARZ